اتفاقات این چند ماه اخیر......

1393/8/29 0:49

نویسنده : مامان و بابا

844 بازدید

اشتراک گذاری

دختر قشنگ من یه مدت زیادی نتونستم وبلاگت رو به روز کنم .راستش اینقدر سرم به تو گرم میشه که شب و روزهام سریع میان و میرن .خیلی از دوستای دنیای مجازیم به من و وبلاگ شما لطف داشتن و مرتب سر زدن و پیگیر شدن و من واقعا از همشون ممنونم و بابت کم لطفی هام عذر میخوام.خیلی خوشحالم بابت داشتن دوستای خوبی که همیشه به یاد من هستن.

حالا که فرصت پیدا کردم میخوام از اتفاقات مهمی که از قبل از جشن تولدت تا به امروز برامون افتاده واست بنویسم عشق من .راستش از ۹ مرداد من و تو و مامان معصوم رفتیم خونه ی ما که برای جشن تولدت خونه رو حسابی مرتب کنیم دو تا کارگر گرفتم و دو روز کامل کارشون طول کشید و کارای خودمم چهار پنج روز ه تموم شد تو این مدت خیلی اذیت شدی و مامان معصوم هم همش تو رو نگه میداشت تا من کارامو بکنم و اون هم کلی اذیت شد...در عوض خونمون حسابی تمیز شد برات چند تا عکس از روزای خونه تکونیم هم میزارم تا همیشه خاطرش برامون بمونه...تو با خونمون و مخصوصا اتاقت خیلی خوب ارتباط برقرار کردی و با چند تا از بچه های همسایه هامون حسابی جور شدی و دو تا دوست خوب پیدا کردی حنانه که امسال کلاس اولیه و بهنود که خونشون رو به روی ماست و من و مامانش دوستای صمیمی هستیم و از تو یه سال بزرگتره.هر روز صبح هم با مامان معصوم میرفتی تو حیاط شهرک و با گربه ها و کلاغها بازی میکردی...جمعه کارهامون تموم شد و من و تو و مامان معصوم برگشتیم خونشون چون یکشنبه وقت اتلیه داشتیم .

یکشنبه رفتیم عکاسی و کلی عکسای خوشگل ازت گرفتیم و دوباره چهارشنبه با هم رفتیم خونه ی ما و کارای تولدت رو انجام دادیم که تو پستای قبل جزییاتش رو برات نوشتم عشقم...راستی هر کاری کردیم که تو کالسکه بشینی نشد که نشد و توش نشستی و ما هم تسلیم شدیم و کالسکه رفت تو انباری....

بعد از تولدت دوباره برگشتیم خونه ی مامان معصوم چون یکشنیه واکسن یک سالگیت رو باید میزدیم ....

یک ماه پیش هم بردمت دکتر واسه چکاب.وزنت هشت و هفتصد و قدت هم هفتاد و دو سانت بود.همه چیزت نرمال بود وقطره اهن میم اورنج برات نوشت و مولتی ویتامینت رو هم عوض کرد و کیندر برات نوشت زینک و ویتامین e هم همچنان ادامه داره....

جدیدا کارات خیلی با مزه شده و من عاشق کاراتم ..تقریبا همه چیز میتونی بخوری و اما ما هنوز برات غذاهای مخصوص با رژیم خاص درست میکنیم.عاشق بستنی قیفی هستی و هر بار بیرون میریم باید یه دونه برات بخریم.برات کفش خریدم تا شاید راه بری اما تا پات میکنیم گریه میکنی و درشون میاری.ماه پیش با بابا رفتیم هایپر استار و برات یه لباس خوشگل پاییزی خریدم و یه دمپایی که برات کوچیک بود....

یه مدت خونه ی مامان معصوم موندیم و بعدش قرار شد به خاطر سمپاشی خونه ی مامان معصوم ما بریم خونه ی خودمون تا بوی سم اذیتت نکنه با مامان معصوم و شما روز دوشنبه رفتیم خونه ی خودمون و مامان معصوم تا جمعه غروب موند و بعدش رفت من و تو تنها موندیم.....

این اولین تجربه ی من از تنها موندن با شما تو خونه ی خودمون بود بابا محمدم تو راه بود و داشت از دورود برمیگشت مامان معصوم غروب رفت خونه ی خودشون و تو راه کلی گریه کرد به خاطر شما چون حسابی بهت وابسته شده منم حالم خیلی خوب نبود اما باید تحمل میکردم شکر خدا بی تابی نکردی و باهام موندی باهم یه سر رفتیم پایین چون تو شهرک جشن بود و همه ی بچه ها بودن و مسابقه ی نقاشی داشتن .یه کم بازی کردی و اومدیم بالا .بابا محمد ۱۱ شب رسید خونه و با اومدنش حال منم بهتر شد و شما هم حسابی شارژ شدی .شب هم اروم خوابیدی و اصلا گریه نکردی اما مامان معصوم حسابی با دیدن جای خالیت گریه کرد...

صبح هم زود پاشدی و کلی بازی کردی و ۱۰ دوباره خوابیدی و تا ۱۲ خواب بودی..تا غروب خونه موندیم و غروب رفتیم خونه ی مامان معصوم چون دلش حسابی برات تنگ شده بود ....

حالا خیالم راحته که میتونم تنها نگهت دارم خیلی خوشحالم که بهونه گیری نکردی دختر قشنگم...

اتفاق مهم دیگه هم اینه که دو تا دندون در اوردی یکی در یک سال و یک ماه و دو روزگی،یکی هم یک سال و یک ماه و یازده روزگی.....

این روزها بهم وابسته تر شدی و بیشتر کنارمی .انگار تو هم مامانی رو دوس داری عزیزم..گاهی صورتت رو محکم به صورتم فشار میدی و اینجوری ابراز احساسات میکنی.

حدود دوهفته ی پیش برات یه کفش قشنگ مشکی خریدم و یه کم لباس تو خونه ای و راحتی که عکساشو برات میزارم.

اینم اتفاقات مهم این مدت به روایت تصویر....... خندونک

ماهک من اینجا شب اولی بود که اومدیم خونه ی خودمون تا تمیزش کنیم.مامان معصوم حمومت کرده و خونه حسابی درهم و برهمه سوال

این روز دومه و خونه در حال جمع و جور شدنه......

اینم دراور روی تختت که تمام عکسای اتلیه شش ماهگیت رو روش چیدم بوس

یه توضیح میخوام در مورد عکس بالای تختت بدم .این عکس رو دوم مهر 1392 ازت گرفتیم یک ماه و نه روزت بود دوست داشتم تو این سن یه عکس ازت بزرگ کنم تا همیشه یادم بمونه چه شکلی بودی.پایین عکس هم از پاهای کوچولوت عکس گرفتیم و تاریخ زدیم ...تمام مدت تو عکاسی خواب بودی و به زور یه عکس با چشم باز تونستیم ازت بگیریم.اما من عاشق این عکسم و با دیدنش کلی حس خوب میاد سراغم محبت

وقتی داشتیم اتاقت رو تمیز میکردیم لباسایی که برات کوچیک شده بود و خیلی دوستشون داشتم توی چمدون گذاشتم تا بدم به نی نی خودت .چون همشون نو و شیک بودن .لا به لای اونا لباسی رو پیدا کردم که خیلی خاطره های خوب با دیدنش یادم اومد.این لباسو بیمارستان بهت داد اولین لباسی که تنت کردی عزیز مامان.... خجالت